İYİ NİYETLİ ÜÇÜNCÜ SİTE

Coburg Veste Servuuuus! Wie geht es dir mein Leser? Gut? Toll! Ich bin auch gut. Ja Genau, sie können uns nicht verstehen. Aber wir können sprechen. Was? Genau… Sowieso. Sollen wir beginnen? Bist du bereit? Ich bin bereit. Los geht’s! Merhabalaaaar canım okurum naber nasıl gidiyor? Yukarıyı hiç okumadan bu satırlara geçtin de mi? Yoksa baktın okudun da bir türlü anlamadın mı? Bir şey değil ya, klasik basit “merhaba merhaba” muhabbetleri. Valla küfür değil dur yav gitme hemen. Niye mi yazdım? Valla hava atma değil. Sen de amma alıngansın ha bugün. Haaaa demek o yüzden.. Niye geçen hafta yazı göndermedim diye mi tüm bu sinir. Yakışmadı okurum. Bizim de işimiz var gücümüz var. Vakit bulamadım ne yapayım. Anca bugün kendime geliyorum yazabilmek için. Başlayalım mı? Öyleyse Almanların deyişiyle, “Los geht’s!”

Pantheon, Paris Asri Mezarlığı :) (Ben çektim lan, valla) Sabahın çok erken saatlerinde, henüz uyku göz kapaklarındayken düştük Paris yollarına. Yemyeşil ve ormanlık Belçika otobanları (otoban dilimize Almanca’dan girmiş. Autobahn Almanca otoyol demek. Auto araba, bahn yol. Araba yolu) içinde usulca ilerlerken (ilerliyormuşuz yani. Ben uyuyordum o esnada) yolda durup kahvaltılık birşeyler aldık. Ama ne kahvaltı hani. Hayallerimin kahvaltısı, özlemlerimin kahvaltısı.